Lievelingszinnen

Mijn favoriete fragmenten uit de poëzie van Lucebert:

Over het dichterschap

en ik en ik ik ben ik jaag niet naar de letter
luister ik jaag niet naar de letter maar ik luister

en overal overal stroomt mijn oog:
rivier van fotografie

mijn kille
ijswitte machine van gezichtsindrukken

mijn omzichtige naaktopnamen

wat is dan de dichter? het einde nabij is hij
een in ignorante mist drijvende wijsvinger en
zijn wijsheid een eigen gangbare wijzer
langs de tijden traliënd tijgerslank sluipend

maar de knarsende stadswind en al de natte
woorden van de bedrijvigen wrijven hem
tranen vol maken zijn stem
een zacht huilende waterhaan

Over het onvermogen van de taal

zingende steeds, maar zinloos

de schoonheid van een meisje
of de kracht van water en aarde
zo onopvallend mogelijk beschrijven
dat doen de zwanen

de sterren spreken beter
maar laat mij nog praten
laat mij nog stamelen

Over het verlangen naar wijsheid
en het uitblijven van antwoorden

ik heb al lang en breed geleden
onder deze hoge deze diepe bedoeling

lange boeken zingen op onze lichamen
wan en langhopig lang

overrijp verlangen geen antwoord maar een oorvijg

het besef
een broodkruimel te zijn op de rok van het universum

Kritiek op de kapitalistische mensheid

arm zijn is rijk in deze, de puilende tijd

zij sluimren of mijmren niet maar zij stomen zij bonzen

in deze tijd heeft wat men altijd noemde
schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand

Over de erotiek

overhandig mij brekend
je peilloze bloem je kus

als een dar dolzinnig drijf ik
op het aquarel van de dorst

van oe en a staat je ruimte
door mijn hijgen verzadigd

van stijgen en ademhalen
is opgestapeld mijn lichaam

en mijn stem hij dartelt en klapwiekt
als een donkere boom aan de bron

hoor dan met uw handen haast dan uw hartslag
ik ben een donkere droom in de zon
ben de omarmende honderdman
ben een wenk in de wolken

Overige

het is hem ernst als een rasp
die een gebogen mussenveertje bijvijlt

een wellustige hoed
een hoed die graag een hoofd had willen zijn

altijd en overal anders zijn de mensen want anders
dragen zij de aarde

ik ben niet langer van land
ik ben weer water